Αρχική › Η καλύτερη εναλλακτική του Strattic για να απομακρυνθείτε από το WordPress το 2026

Οδηγός WordPressEscape

Η καλύτερη εναλλακτική του Strattic για να απομακρυνθείτε από το WordPress το 2026

Αν ψάχνετε μια εναλλακτική του Strattic το 2026, το βασικό ερώτημα δεν είναι απλώς «static WordPress hosting vs. static WordPress hosting». Είναι αν θέλετε να κρατήσετε το WordPress ζωντανό στο παρασκήνιο ή να το αφαιρέσετε εντελώς και να λειτουργήσετε έναν πραγματικά WordPress-free ιστότοπο πάνω σε static υποδομή.

Τι είναι πραγματικά το Strattic και γιατί αυτό έχει σημασία

Το Strattic είναι πιο σωστό να το βλέπουμε ως ένα static publishing layer για το WordPress: εξακολουθείτε να δημιουργείτε περιεχόμενο στο WordPress, και η πλατφόρμα παράγει ένα static front end για τους επισκέπτες, ενώ διατηρεί το WordPress διαθέσιμο ως backend επεξεργασίας και διαχείρισης. Αυτή η αρχιτεκτονική είναι χρήσιμη αν η ομάδα σας θέλει ένα οικείο CMS και δεν θέλει να εκπαιδεύσει ξανά writers ή editors. Είναι επίσης ο λόγος που το Strattic μπορεί να είναι μια λογική επιλογή για οργανισμούς που θέλουν ταχύτερη παράδοση χωρίς να αλλάξουν πλατφόρμα στο editorial workflow τους.

Το μειονέκτημα είναι δομικό. Δεν απαλλάσσεστε από το WordPress· απλώς το «τυλίγετε». Αυτό σημαίνει ότι εξακολουθείτε να πληρώνετε για WordPress hosting, να συντηρείτε plugins και updates του WordPress, και να κρατάτε τον επιχειρησιακό κίνδυνο ενός ενεργού WordPress περιβάλλοντος, ακόμα κι αν ο δημόσιος ιστότοπος είναι static. Για ομάδες που προσπαθούν να εξαλείψουν την attack surface του WordPress, να μειώσουν τη συντήρηση των plugins ή να σταματήσουν να πληρώνουν για το WordPress stack συνολικά, αυτή η διαφορά δεν είναι λεπτομέρεια — είναι ολόκληρη η απόφαση.

Το WordPressEscape ακολουθεί την αντίθετη προσέγγιση. Αντί να κρατά το WordPress ως κρυφό backend, το διαγράφει οριστικά, ξαναχτίζει τον ιστότοπο σε Hugo, τον σερβίρει στο edge της Cloudflare και παραδίδει το ESC'dashboard, έναν editor σε στυλ WordPress που «κάθεται» πάνω στο νέο static σύστημα. Το πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι κρατάτε την εμπειρία επεξεργασίας, αλλά σταματάτε να κουβαλάτε το WordPress από κάτω.

• Strattic: το WordPress παραμένει το CMS και το backend.
• WordPressEscape: το WordPress αφαιρείται πλήρως.
• Γιατί έχει σημασία: η επιλογή backend επηρεάζει ασφάλεια, κόστος, συντήρηση και μακροπρόθεσμο lock-in.

Η βασική διαφορά: κρυφό WordPress backend vs. καθόλου WordPress

Ο πιο εύκολος τρόπος να συγκρίνετε τα δύο είναι να ρωτήσετε τι παραμένει μετά τη μετεγκατάσταση. Με το Strattic, ο δημόσιος ιστότοπος είναι static, αλλά το WordPress εξακολουθεί να υπάρχει ως πηγή αλήθειας για τη διαχείριση περιεχομένου. Με το WordPressEscape, ο ιστότοπος ξαναχτίζεται έτσι ώστε το Hugo να γίνει η μηχανή του site, η Cloudflare να σερβίρει τις σελίδες στο edge, και το WordPress να μην αποτελεί πλέον μέρος του stack. Αυτό σημαίνει ότι η παλιά βάση δεδομένων του WordPress, το plugin ecosystem και το admin interface δεν είναι πια απαραίτητα για την καθημερινή λειτουργία.

Αυτή η διαφορά δεν επηρεάζει μόνο την ασφάλεια. Αλλάζει το cost model, τον αριθμό των συστημάτων που χρειάζεται να κάνετε patch, τα failure modes που πρέπει να παρακολουθείτε και το ποσό technical debt που κληρονομείτε. Ένα «static WordPress» setup μπορεί να παραμένει εύθραυστο αν το backend συνεχίζει να επιβαρύνεται με plugins, editorial roles, scheduled jobs και integrations που σχεδιάστηκαν για δυναμικό site. Η αφαίρεση του WordPress κόβει αυτά τα κινούμενα μέρη.

Για πολλές ομάδες, το πραγματικό ερώτημα είναι αν η content team χρειάζεται συγκεκριμένα το WordPress ή απλώς έναν τρόπο επεξεργασίας σε στυλ WordPress. Αν ισχύει το δεύτερο, μια μετεγκατάσταση που καταργεί εντελώς το WordPress συνήθως δίνει πιο καθαρό λειτουργικό μοντέλο. Αν ισχύει το πρώτο, μια πλατφόρμα όπως το Strattic ίσως αρκεί. Αλλά αν ο στόχος είναι να σταματήσετε να διαχειρίζεστε WordPress για πάντα, το να το κρατάτε στο παρασκήνιο υπονομεύει αυτόν τον στόχο από σχεδιασμό.

• Strattic: static delivery, με διατηρημένο WordPress backend.
• WordPressEscape: static delivery, με το WordPress αφαιρεμένο.
• Επιχειρησιακή επίδραση: λιγότερα plugins, λιγότερα patches, λιγότερες backend εξαρτήσεις όταν το WordPress λείπει.

Απόδοση, Core Web Vitals και edge delivery

Η απόδοση είναι ένα από τα ισχυρότερα επιχειρήματα για τη μετάβαση από το παραδοσιακό WordPress hosting, αλλά δεν φτάνουν όλα τα «static» solutions στο ίδιο αποτέλεσμα. Στην πράξη, η απόδοση εξαρτάται από το πόσα layers παραμένουν ανάμεσα στον επισκέπτη και το HTML, και από το αν ο ιστότοπος εξακολουθεί να βασίζεται σε δυναμικά backend calls. Ένα static front end μπορεί να είναι γρήγορο ακόμη κι αν το WordPress παραμένει κρυφό, αλλά κάθε εναπομείνασα πολυπλοκότητα του backend μπορεί να επηρεάζει το publish workflow, τη φρεσκάδα του περιεχομένου και το κόστος συντήρησης.

Η τοποθέτηση του WordPressEscape είναι να αφαιρέσει αυτά τα layers εντελώς: ανακατασκευή του site σε Hugo, σερβίρισμα από το edge της Cloudflare και εξάλειψη του WordPress ώστε ο δημόσιος ιστότοπος να είναι απλώς γρήγορο static output. Η εταιρεία αναφέρει αποτελέσματα όπως PageSpeed scores γύρω στο 94+, TTFB περίπου 30 ms, CLS 0 και μηδέν χαμένες URLs στη δική της μετεγκατάσταση 528.854 σελίδων. Αυτά τα νούμερα έχουν σημασία γιατί αντικατοπτρίζουν τόσο την ταχύτητα του front end όσο και την απουσία backend επιβάρυνσης στον ζωντανό ιστότοπο.

Το Strattic μπορεί επίσης να προσφέρει γρήγορη παράδοση, ειδικά σε σύγκριση με έναν συμβατικό WordPress host. Το ερώτημα είναι αν θέλετε «αρκετά γρήγορο» static delivery με το WordPress ακόμη στο loop ή αν θέλετε το απλούστερο δυνατό production stack. Αν ο ιστότοπός σας είναι μεγάλος, ευαίσθητος στο edge performance ή επηρεάζεται έντονα από plugin overhead, η πλήρης αφαίρεση του WordPress μπορεί να δώσει πιο προβλέψιμο αποτέλεσμα. Αν ο ιστότοπός σας είναι μικρότερος και η ομάδα σας προτεραιοποιεί τη διατήρηση του υπάρχοντος WordPress workflow, η αρχιτεκτονική του Strattic μπορεί να αρκεί.

• Ταχύτερη διαδρομή: static rendering μαζί με edge delivery, χωρίς ζωντανό WordPress layer.
• Γιατί έχει σημασία το TTFB: δείχνει πόσο γρήγορα φτάνει το πρώτο byte στον επισκέπτη από το edge.
• Γιατί έχει σημασία το CLS: τα static rebuilds μπορούν να διατηρήσουν τη σταθερότητα της διάταξης όταν υλοποιούνται σωστά.

Vendor lock-in και ιδιοκτησία του site build

Μία από τις πιο σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο προσεγγίσεις είναι το τι κατέχετε όταν το project ολοκληρωθεί. Με ένα WordPress-based static layer, ο ιστότοπός σας παραμένει λειτουργικά δεμένος με ένα WordPress backend και με την υλοποίηση της συγκεκριμένης static layer από τον vendor. Ακόμα κι αν το front end είναι static, το περιβάλλον επεξεργασίας, το deployment pipeline και η συμπεριφορά του συστήματος μπορεί να παραμένουν συνδεδεμένα με την πλατφόρμα του vendor.

Το μοντέλο του WordPressEscape είναι σχεδιασμένο ώστε να μειώνει αυτή την εξάρτηση. Ο ιστότοπος ξαναχτίζεται σε Hugo, και στο deliverable περιλαμβάνεται το Hugo source ώστε να κατέχετε πλήρως τον κώδικα. Αυτό έχει σημασία επειδή το Hugo είναι ένας απλός static-site generator και όχι ένα proprietary WordPress wrapper. Αν θέλετε κάποια στιγμή να μεταφέρετε το site, να το παραδώσετε σε άλλη ομάδα ή να το φιλοξενήσετε αλλού, η αρχιτεκτονική είναι πιο portable επειδή ο ιστότοπος είναι ήδη απλώς static source και output.

Υπάρχει επίσης στρατηγική διαφορά στο πώς διαχειρίζονται οι μελλοντικές αλλαγές. Σε ένα σύστημα με WordPress backend, μικρές αλλαγές μπορούν να γίνουν platform-specific. Σε ένα Hugo-based σύστημα, το content layer και το presentation layer είναι ξεχωριστά από το παλιό CMS, κάτι που μπορεί να κάνει τη μακροπρόθεσμη συντήρηση πιο καθαρή αν το build process στηθεί σωστά. Το αντάλλαγμα είναι ότι η αρχική μετεγκατάσταση είναι πιο σύνθετη, επειδή ο ιστότοπος πρέπει να ξαναχτιστεί αντί απλώς να εξαχθεί.

• Strattic: μικρότερο migration friction, αλλά μεγαλύτερο platform coupling.
• WordPressEscape: πιο ολοκληρωμένο replatforming, αλλά πιο καθαρή ιδιοκτησία.
• Καλύτερη ερώτηση: θέλετε μια προσωρινή βελτιστοποίηση ή μια μόνιμη έξοδο;

Μοντέλο τιμολόγησης: για τι συνεχίζετε να πληρώνετε

Η τιμολόγηση δεν είναι απλώς το μηνιαίο subscription cost. Είναι το άθροισμα των platform fees, των hosting fees, των plugin licenses, του developer time, του security overhead και του κρυφού κόστους διατήρησης του WordPress σε λειτουργία. Μια λύση που διατηρεί το WordPress μπορεί να είναι φθηνότερη στην αρχή, αλλά ακριβότερη στη λειτουργία αν εξακολουθεί να απαιτεί WordPress hosting, συντήρηση και συνεχή διαχείριση των plugins.

Με το Strattic, η οικονομική λογική συνήθως μοιάζει ως εξής: κρατάτε το WordPress ως backend, προσθέτετε ένα static delivery layer και πληρώνετε για μια managed υπηρεσία που αναλαμβάνει τη static πλευρά του publishing. Αυτό μπορεί να είναι ελκυστικό αν η ομάδα σας θέλει ελάχιστες αλλαγές. Όμως εξακολουθείτε να κουβαλάτε ένα WordPress stack από κάτω, οπότε δεν ξεφεύγετε πλήρως από τα κόστη που συνδέονται με το WordPress infrastructure και τη διαχείριση.

Το WordPressEscape χρησιμοποιεί διαφορετική οικονομική λογική: το έργο είναι μια ολοκληρωμένη μετεγκατάσταση μακριά από το WordPress, και το τελικό σύστημα λειτουργεί χωρίς WordPress από κάτω. Αυτό μπορεί να μειώσει το μακροπρόθεσμο expense επειδή δεν υπάρχει WordPress core για συντήρηση, ούτε plugin stack για επιτήρηση, ούτε ξεχωριστός WordPress host για χρηματοδότηση. Η πραγματική εξοικονόμηση εμφανίζεται με τον χρόνο, ειδικά για μεγαλύτερους ιστότοπους όπου η συντήρηση, οι security reviews και τα emergency fixes αθροίζονται.

Η ειλικρινής διαφορά είναι ότι μια πραγματική έξοδος συνήθως κοστίζει περισσότερο αρχικά από ένα wrapper προϊόν. Πληρώνετε για την ανακατασκευή, για τη διατήρηση των URLs και για τη μετάβαση του editorial workflow. Αλλά αν ο στόχος σας είναι να σταματήσετε να πληρώνετε το WordPress tax κάθε μήνα, η μεγαλύτερη αρχική επένδυση μπορεί να είναι απολύτως λογική.

• Βραχυπρόθεσμα: τα εργαλεία που διατηρούν το WordPress μπορεί να φαίνονται φθηνότερα.
• Μακροπρόθεσμα: η διαγραφή του WordPress συχνά μειώνει τη λειτουργική επιβάρυνση.
• Ερώτηση προϋπολογισμού: βελτιστοποιείτε για το κόστος μετεγκατάστασης ή για το πενταετές κόστος;

Εμπειρία επεξεργασίας και ροή περιεχομένου

Για τις περισσότερες content ομάδες, ο editor είναι το πιο δύσκολο κομμάτι του replatforming. Αν οι writers έχουν συνηθίσει στο WordPress admin, η αντικατάστασή του με ένα raw static workflow μπορεί να επιβραδύνει δραματικά το publishing. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που υπάρχουν εξαρχής τα static WordPress προϊόντα: διατηρούν μια οικεία εμπειρία επεξεργασίας ενώ αλλάζουν την αρχιτεκτονική παράδοσης.

Το Strattic κρατά τον WordPress editor, κάτι που κάνει το onboarding εύκολο. Οι editors συνεχίζουν να δουλεύουν στην ίδια διεπαφή, και η πλατφόρμα αναλαμβάνει τη διαδικασία static publishing στο παρασκήνιο. Αυτό είναι πραγματικό πλεονέκτημα αν η ομάδα σας έχει ώριμο WordPress workflow, custom roles και δεκάδες χρήστες που διαφορετικά θα χρειάζονταν εκπαίδευση από την αρχή.

Το WordPressEscape αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα διαφορετικά. Αντί να κρατά το WordPress, σας δίνει το ESC'dashboard, έναν editor σε στυλ WordPress πάνω από τον ανακατασκευασμένο Hugo ιστότοπο. Ο στόχος είναι να διατηρηθεί η ροή εργασίας που αναγνωρίζουν οι editors χωρίς να διατηρηθεί η ίδια η εφαρμογή WordPress. Αυτή είναι ουσιαστική διαφορά: η ομάδα παίρνει μια οικεία διεπαφή, αλλά ο ιστότοπος δεν εξαρτάται πλέον από WordPress login sessions, plugins ή backend συντήρηση.

Η σωστή επιλογή εξαρτάται από το αν οι editors χρειάζονται το WordPress οικοσύστημα ή απλώς τη συμπεριφορά επεξεργασίας. Αν η content team σας βασίζεται έντονα σε plugins του WordPress μέσα στο admin, το Strattic μπορεί να είναι πιο εύκολο. Αν η προτεραιότητά σας είναι να κρατήσετε τους editors παραγωγικούς ενώ αφαιρείτε το WordPress από την παραγωγή, ένα custom dashboard πάνω σε static stack είναι η πιο καθαρή σχεδίαση.

• Strattic: το οικείο WordPress admin παραμένει στη θέση του.
• WordPressEscape: οικεία εμπειρία επεξεργασίας, αλλά χωρίς WordPress από κάτω.
• Βασικό τεστ: μπορεί η ομάδα σας να δημοσιεύει άνετα χωρίς να χρειάζεται το ίδιο το WordPress;

Δυναμικές λειτουργίες: φόρμες, αναζήτηση, memberships και άλλες ειδικές περιπτώσεις

Το static δεν σημαίνει φτωχό σε λειτουργίες, αλλά αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο παραδίδονται οι δυναμικές λειτουργίες. Φόρμες, αναζήτηση, gated content, comments, εξατομικευμένες προτάσεις και member εμπειρίες απαιτούν κάποια εναλλακτική της παραδοσιακής WordPress page rendering. Το σημαντικό ερώτημα δεν είναι αν αυτές οι λειτουργίες είναι δυνατές, αλλά πού ζουν μετά τη μετεγκατάσταση.

Σε ένα setup που διατηρεί το WordPress, κάποιες από αυτές τις λειτουργίες μπορούν να συνεχίσουν να βασίζονται σε WordPress plugins ή backend services, κάτι που απλοποιεί τη μετεγκατάσταση αλλά διατηρεί την πολυπλοκότητα. Σε μια πραγματικά static ανακατασκευή, οι δυναμικές λειτουργίες συνήθως χειρίζονται μέσω ειδικών services, APIs ή edge tools αντί για την παλιά WordPress εφαρμογή. Αυτό μπορεί να δώσει πιο καθαρή αρχιτεκτονική, αλλά απαιτεί πιο προσεκτικό πλάνο ανακατασκευής.

Το μοντέλο του WordPressEscape είναι σκόπιμα αυστηρό εδώ: ο ιστότοπος ξαναχτίζεται στατικά, το WordPress διαγράφεται, και κάθε δυναμική ανάγκη υλοποιείται ξανά χωρίς να εξαρτάται από το παλιό CMS. Αυτό ταιριάζει καλύτερα σε ιστότοπους που θέλουν ένα ελαφρύ public front end και είναι διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουν σύγχρονες εξωτερικές υπηρεσίες για τα λίγα πράγματα που πραγματικά χρειάζονται αλληλεπίδραση. Ταιριάζει λιγότερο σε οργανισμούς που θέλουν να αφήσουν πολύπλοκα WordPress plugins να κάνουν το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς στο παρασκήνιο.

Αν ο ιστότοπός σας έχει έντονες δυναμικές απαιτήσεις, το καλύτερο migration plan είναι πρώτα να καταγράψετε κάθε λειτουργία. Ρωτήστε ποιες λειτουργίες πρέπει να παραμείνουν δυναμικές, ποιες μπορούν να απλοποιηθούν και ποιες είναι στην πραγματικότητα legacy βάρος. Σε πολλές περιπτώσεις, ένα «dynamic» WordPress plugin αποδεικνύεται λειτουργία που δουλεύει καλύτερα όταν αποσυνδεθεί εντελώς από το CMS.

• Φόρμες: συνήθως απλό να μεταφερθούν σε εξωτερική υπηρεσία.
• Αναζήτηση: συχνά αποδίδει καλύτερα με ειδικά εργαλεία αναζήτησης.
• Memberships: απαιτούν τον περισσότερο σχεδιασμό και το πιο καθαρό όριο ανάμεσα στο περιεχόμενο και τη λογική λογαριασμών.

Διαδικασία μετεγκατάστασης: export vs. rebuild

Η διαδικασία μετεγκατάστασης είναι το σημείο όπου οι δύο φιλοσοφίες αποκλίνουν πιο έντονα. Μια μετεγκατάσταση τύπου Strattic συνήθως επικεντρώνεται στη μεταφορά ενός υπάρχοντος WordPress site σε ένα σύστημα που μπορεί να το δημοσιεύει στατικά, διατηρώντας το WordPress άθικτο. Αυτό μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο επειδή το content model, ο editor και το backend παραμένουν αναγνωρίσιμα. Είναι συχνά η λιγότερο παρεμβατική διαδρομή αν ο κύριος στόχος σας είναι να βελτιώσετε την απόδοση και να μειώσετε μέρος της πολυπλοκότητας του hosting.

Η διαδικασία του WordPressEscape μοιάζει περισσότερο με ελεγχόμενη ανακατασκευή. Ο υπάρχων WordPress ιστότοπος ελέγχεται, η δομή των URLs διατηρείται, το design ξαναχτίζεται σε Hugo και το output αναπτύσσεται στο edge της Cloudflare. Επειδή η υπόσχεση της εταιρείας είναι η μόνιμη διαγραφή του WordPress, η μετεγκατάσταση πρέπει να λάβει υπόψη templates, τη δομή του περιεχομένου, redirects, media και κάθε ειδική λειτουργία πριν διαγραφεί ο παλιός ιστότοπος. Αυτό θέλει περισσότερη προσοχή στην αρχή, αλλά σημαίνει επίσης ότι το αποτέλεσμα είναι πιο καθαρό.

Για μεγάλους ιστότοπους, αυτή η διάκριση έχει τεράστια σημασία. Το WordPressEscape αναφέρει τη δική του μετεγκατάσταση 528.854 σελίδων ως απόδειξη ότι τα rebuilds σε μεγάλη κλίμακα είναι εφικτά χωρίς απώλεια URLs. Τέτοιου είδους αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα σχετικό αν διαχειρίζεστε έναν content-heavy ιστότοπο όπου τα redirects, η δομή της ταξινομίας και το page-level SEO δεν επιτρέπεται να εκτροχιαστούν. Αν μετεγκαθιστάτε ένα μικρότερο brochure site, η ανακατασκευή μπορεί να είναι απλούστερη· αν μετεγκαθιστάτε έναν τεράστιο ιστότοπο, η διαδικασία rebuild είναι το ίδιο το προϊόν.

• Διαδρομή τύπου Strattic: διατηρείτε το WordPress, βελτιστοποιείτε την παράδοση.
• Διαδρομή WordPressEscape: ανακατασκευάζετε τον ιστότοπο, αφαιρείτε το WordPress.
• Κίνδυνος μετεγκατάστασης: μικρότερος για wrapper προσεγγίσεις, μικρότερη μακροπρόθεσμη πολυπλοκότητα για πλήρη rebuilds.

Ποιοι πρέπει να επιλέξουν Strattic και ποιοι WordPressEscape

Το Strattic είναι ιδανικό για ομάδες που θέλουν να κρατήσουν το WordPress, να κινηθούν πιο γρήγορα και να αποφύγουν την επανεκπαίδευση των editors. Αν ο οργανισμός σας έχει μεγάλη εσωτερική γνώση WordPress, εξαρτάται από WordPress-specific plugins ή θέλει τη μικρότερη δυνατή αλλαγή στον τρόπο δημοσίευσης του περιεχομένου, το Strattic είναι μια λογική επιλογή. Είναι μια πρακτική επιλογή βελτιστοποίησης, όχι μια ριζική έξοδος από πλατφόρμα.

Το WordPressEscape είναι καλύτερο για ομάδες που τελείωσαν με το WordPress ως σύστημα, όχι απλώς ως πρόβλημα hosting. Αν θέλετε να εξαλείψετε το backend, να μειώσετε τη συντήρηση, να κατέχετε το Hugo source και να λειτουργείτε έναν ιστότοπο που είναι πραγματικά static στο edge της Cloudflare, είναι η πιο ολοκληρωμένη απάντηση. Είναι επίσης καλύτερη επιλογή για οργανισμούς που ενδιαφέρονται για μακροπρόθεσμη απλότητα, μείωση της attack surface και τερματισμό της εξάρτησης από πλατφόρμα αντί για αναβολή της.

Αν διαλέγετε ανάμεσα στα δύο, ακολουθήστε αυτόν τον κανόνα: αν η μεγαλύτερη ανησυχία σας είναι η αναστάτωση του editorial workflow, επιλέξτε την επιλογή που κρατά το WordPress. Αν η μεγαλύτερη ανησυχία σας είναι η μακροπρόθεσμη ιδιοκτησία και η μόνιμη αφαίρεση του WordPress overhead, επιλέξτε την επιλογή που το διαγράφει. Αυτοί δεν είναι ο ίδιος στόχος, και το να προσποιείστε ότι είναι οδηγεί σε απογοητευτικές μετεγκαταστάσεις.

• Επιλέξτε Strattic αν θέλετε να διατηρηθεί το WordPress και να ελαχιστοποιηθεί η μετάβαση.
• Επιλέξτε WordPressEscape αν θέλετε το WordPress να εξαλειφθεί και ο ιστότοπος να ξαναχτιστεί για το μέλλον.
• Καλύτερο πρακτικό τεστ: θέλετε καλύτερο WordPress setup ή καθόλου WordPress;

Συχνές ερωτήσεις

Διαγράψτε το WordPressΔιατηρήστε τα URLs + τις κατατάξεις σαςStatic · PageSpeed 90sESC'dashboard editor